დატოვე კომენტარი

– მენჯის ორგანოების პროლაფსი, რეკონსტრუქციული ოპერაციები

–   საშვილოსნოს და საშოს დაწევის, გამოვარდნის
–  
მენჯის ორგანოების პროლაფსის 
–   უტერულ – ვაგინური პროლაფსის
 ქირურგიული მკურნალობა პაციენტისთვის ცხოვრების ხარისხის გაუმჯობესების, კომფორტის, თავისუფლების, გაახალგაზრდავების ტოლფასია და იგი ქალის ნებაყოფლობითი არჩევის შესძლებლობაა.
 მენჯის ფსკერის რეკონსტრუქციული ოპერაცია რეკომენდირებულია მაშინ, როდესაც მენჯის ორგანოების პროლაპსის არაქირურგიულმა მკურნალობის მეთოდებმა (კეგელის ვარჯიშები, ვაგინალური პესსარიები) გაუმჯობესების ან გამოჯამრთელების შედეგი ვერ გამოიღო, ხოლო დაავადების სიმპტომატიკამ დააქვეითა ცხოვრების ხარისხი, კომფორტი და შეზღუდა თავისუფლება.
უკანასკნელი ეპიდემიურმა კვლევებმა აჩვენა, რომ მსოფლიოში არსებული ქალების 11.4% ცხოვრების განმავლობაში აქვთ ურო/გენიტალური პროლაფსის ქირურგიული მკურნალობის პოტენციური რისკი. მენჯის ორგანოების პროლაფსი რაოდენობრივად იზრდება მოსახლეობის სიცოცხლის საშუალო ხანგრძლივობის ზრდასთან და ქალის ინდივიდუალური წლოვანების მატებასთან ერთად. 50 წელს გადაცილებულ ნამშობიარებ ქალებს 40% აღენიშნებათ მენჯის ორგანოების სხვადასხვა სახის პროლაფსი და მისი წილი გინეკოლოგიური დაავადების საერთო მაჩვენებელთან ~28%. ხოლო დიდი გინეკოლოგიური ოპერაციების მაჩვენებელთან ~15%.

future-treating-pelvic-organ-prolapse

– მენჯის ფსკერის რეკონსტრუქციული / პლასტიკური ოპერაციის მიზანია მენჯის ფსკერის დიაფრაგმის (ფასცია, იოგები, კუნთები) აღდგენა, დეფექტის დახურვა, პროლაბირებული მენჯის ღრუს ორგანოების და საშოს მილის თავისივე ბუნებრივი ქსოვილოვანი სტრუქტურით მცირე მენჯის ღრუს დამჭერ, მაფიქსირებელ აპარატზე დაფიქსირება, შესაბამისად მათი ნორმალურ ანატომიურ პოზიციებზე დაბრუნება.
 მენჯის ორგანოების პროლაფსი კლინიკურად ვლინდება როგორც ერთი სეგმენტის დეფექტით (ურეთროცელე, ცისტოცელე, ენტეროცელე, სიგმოიდოცელე, რექტოცელე, პერინეოცელე), ასევე რამდენიმე სეგმენტის განსხვავებული სიმძიმის ხარისხის კომბინირებული დეფექტით (წინა, უკანა, ლატერალური, აპიკალური).
POP-Q (Pelvic organ prolafse quantification) მენჯის ორგანოების პროლაფსის რაოდენობრივი სტანდარტიზებული ანატომიური ორიენტირის ობიექტური აღწერის და შეფასების მეთოდია. აქედან გამომდინარე მენჯის ორგანოების პროლაფსის თითეული სეგმენტის დეფექტის სიმძიმის ხარისხს, სეგმენტის რაოდენობას შესაბამისი განსაზღვრული მიზნის და მოცულობითი ხასიათის რაოდენობრივი რეკონსტრუქციული ოპერაცია მიესადაგება.
 უტერულ-ვაგინური პროლაფსის აღდგენითი / რეკონსტრუქციული ოპერაციის ვარიაციები შესაძლებელია ქირურგთან შეთანხმებით პაციენტის ინდივიდიალური მოთხოვნის და სურვილის გათვალისწინებით. ქირურგი ვალდებულია შესთავაზოს მცირეინვაზიური შედეგიანი და ეკონომიურად ეფექტური ოპერაცია პაციენტის კლინიკური შემთხვევიდან გამომდინარე. ზოგიერთი პირობების შემთხვევაში პაციენტის ინტერესის დაცვის გათვალისწინებით ოპერაციის შერჩევა პრობლემურია, ხოლო ზოგჯერ მკურნალობის სტრატეგია ითვალისწინებს მოცდით ტაქტიკას.
საშვილოსნოს და საშოს პროლაფსის სიმძიმის ხარისხის გარდა, ქირურგიულ ჩარევამდე გასათვალისწინებელია საშვილოსნოს და ყელის პათოლოგიური ცვლილებები, წლოვანობა, სქესობრივი ცხოვრების აქტივობა, შვილოსნობის სურვილი, ექსტრაგენიტალური დაავადებების სიმძიმე და სხვა…
– მენჯის ფსკერის რეკონსტრუქციული ოპერაციის განხორციელება შესაძლებელია:
        – ვაგინალური მიდგომით
        – აბდომინალური და შემდეგ ვაგინალური მიდგომით
–  ოპერაცია ვაგინალური მიდგომით მენჯის ორგანოების პროლაფსის მართვაში პრიორიტეტულია და წარმოადგენს პირველადი არჩევის ოპერაციულ ჩარევას, ვინაიდან სხვა ოპერაციული მიდგომის მეთოდებისგან განსხვავებით იგი ხასიათდება: მცირე ტრავმით და სისხლის დანაკარგით, ოპერაციის შემდგომი პერიოდი ნაკლები ტკივილით და გართულებით, ნაკლები ჰოსპიტალიზაციის დღეებით და ჯანმრთელობის სწრაფი რეაბილიტაციით, ენდოტრაქეალური ნარკოზის აუცილებლობის არ არსებობით, უსაფრთხოა წლოვანებაში მყოფ პაციენტისთვის და ექსტრაგენიტალური დაავადების მქონე მაღალი რისკის ავადმყოფისთვის. ნიშანდობლივია ოპერაციის მნიშვნელოვანი კოსმეტიკური შედეგი და ნაკლები ფინანსური დანახარჯი. ვაგინალური მიდგომით ოპერაციული წვდომადობა მცირე მენჯის ღრუს ორგანოებზე, საშოს მილის და მენჯის მაფიქსირებელი ქსოვილების სამივე დონის სიბრტყის პოზიციებზე ერთდროულად შესაძლებელია, ოპერაციული ჩარევა ერთმომენტიანია და ხასიათდება სრულყოფილი დადებითი შედეგით.
I  –  ახალგაზრდა რეპროდუქციული ასაკის პაციენტებში საშვილოსნოს, საშოს არასრული პროლაფსის ან სხვა სახის უროგენიტალური პროლაფსის არსებობის შემთხვევაში ჯანმრთელი საშვილოსნოს და საშოს შენარჩუნების პირობებით შესაძლებელია შეირჩეს დაავადების სიმძიმის შესაბამისი ქირურგიული ჩარევის ოპტიმალური ვაგინალური ოპერაცია:
А- საშოს წინა კედლის კოლპორაფია: ურეთრო/ცისტოპექსია სუბურეთრალური პლიკაციით ან ბოქვენისუკანა ურეთროპექსიით, ცენტრალური ფასციალური დეფექტის პლიკაციით, პარავაგინალური კოლპოპექსიით.
В- საშოს უკანა კედლის კოლპორაფია ან კოლპოპერინეორაფია: ენტეროცელეს, რექტოცელეს ფასციალური დეფექტის დახურვით, კოლპოპლასტიკით ან ლევატოროპლიკაცია კოლპოპერინეოპლასტიკით.
– აღსანიშნავია, რომ საშოს წინა და უკანა კედლის სხვადასხვა ხარისხის დაწევის შემთხვევაში მხოლოდ საშოს წინა ან უკანა სეგმენტის რეკონსტრუქცია იწვევს საპირისპირო მხარის დაწევის პროვოცირებას, ამიტომ სასურველია საშოს ორმხრივი კორექცია სეგმენტის დეფექტის სიმძიმის შესაბამისი მოცულობითი ჩარევით.
– ოპერაცია შესაძლებელია წარიმართოს ვაგინალური უტეროპექსიით (საშვილოსნოს ფიქსაციით), კოლპოპექსიით ან ესთეტიკური ვაგინალური ოპერაციით.
II  – ქალის რეპროდუქციული ფუნქციის დამთავრების შემდეგ მენჯის ფსკერის ორგანოების არასრული ან სრული პროლაფსის II-III-IV ხარისხის დაავადების მქონე პრე- მენო- და პოსტმენოპაუზურ წლოვანებაში მყოფ პაციენტთან სექსუალურად აქტიურ ქალებში, ჯანმრთელი საშოს და კოიტუზის ფუნქციის შენარჩუნების პირობებით მიზანშეწონილია:
А- პირველხარისხოვანია ვაგინალური ჰისტერექტომია როგორც თანხლები ოპერაცია აპიკალური პროლაფსის არსებობის ან საშვილოსნოს დაავადების შემთხვევაში, მოდიფიცირებული კულდოპლასტიკით (McCall culdoplasty), გავა-საშვილოსნოს იოგების მაღალი პლიკაციით, ენტეროცელეს ობლიტერაციით და კოლპოპექსიით.
– ოპერაცია შესაძლებელია წარიმართოს ჯანმრთელი საშვილოსნოს შენარჩუნებით ვაგინალური ან აბდომინალური უტეროპექსიით, ტრანსპლანტატის ან ბუნებრივი ქსოვილის გამოყენებით, მიღებული სარგებლის და გართულების პოტენციური რისკის გათვალისწინებით.
В- საშოს წინა კედლის კოლპორაფია: ურეთრო/ცისტო/კოლპოპექსიაპექსია სუბურეთრალური პლიკაციით ან ბოქვენისუკანა ურეთროპექსიით, შარდსასქესო დიაფრაგმის ცენტრალური ფასციალური დეფექტის პლიკაციით, პარავაგინალური კორექცია კოლპოპექსიით.
C- საშოს უკანა კედლის და შორისის კოლპოპერინეორაფია: რექტოვაგინალური ფასციალური დეფექტის დახურვით შემდგომი ლევატოროპლიკაცია კოლპოპერინეოპლასტიკით, შესაძლოა სფინქტეროპლასტიკით.
– უტერულ-ვაგინური პროლაფსის ოპერაციის შემდგომი რეციდივის აღკვეთის მიზნით მნიშვნელოვანია ჰისტერექტომიის შემდეგ საშოს მილი და მისი გუმბათი დაფიქსირდეს მენჯის მაფიქსირებელი ბუნებრივი ქსოვილებით პროქსიმალურად მცირე მენჯის გამტარი ღერძის გასწვრივ, რომ მუცლის ღრუში წარმოქმნილი წნევა ზომიერად და თანაბრად გადანაწილდეს მენჯის ფსკერის ყველა სეგმენტზე. აღწერილი რეკონსტრუქციული ოპერაციის შემდეგ მენჯის ღრუდან დაწეული და საშოდან პროლაბირებული ორგანოები (საშოს, შარდსადენი, შარდის ბუშტი, სწორნაწლავი) ფიქსირებულია მენჯის “მაფიქსირებელი აპარატის” სამივე დონის პოზიციაზე, რის შედეგად უბრუნდებიან თავის საწყის ბუნებრივ ანატომიურ მდებარეობას და აგრძელებენ ნორმალურ ფუნქციონირებას.
– ზემოთ აღწერილი მენჯის ფსკერის რეკონსტრუქციული ოპერაცია ხასიათდება მცირე რეციდივით, სრულყოფილი მკურნალობის დადებითი შედეგით და სექსუალური ფუნქციის, კოიტუზის შენარჩუნებით.
 III –  ასაკოვან მაღალი რისკის პაციენტებში III-IV ხარისხის პროლაფსით დაავადების შემთხვევაში შესაძლებელია საშოს ობლიტერაციის ოპერაციები, საშოს ნაწილობრივი ან სრული ქირურგიული დახურვა. ამ სახის ოპერაცია გათვალისწინებულია წლოვანებაში მყოფ სექსუალურად არააქტიური ქალისთვის თუ სქესობრივ ცხოვრებას აღარ აპირებს:
A- ჯანმრთელი საშვილოსნოს შემთხვევაში ვაგინალური ჰისტერექტომიის გარეშე საშოს ნაწილობრივი კოლპექტომია კოლპოკლეიზით ანუ საშოს ნაწილობრივი ქირურგიული დახურვა (Colpocleisis Le-Fort) სუბურეთრალური პლიკაციით, დისტალური ლევატოროპლიკაციით და მაღალი კოლპოპერინეოპლასტიკით. ოპერაცია ხასიათდება: ოპერაციის ნაკლები ხანგრძლივობით და ჰოსპიტალიზაციის დღეებით, მინიმალური ტრავმით და სისხლის დანაკარგით, ჯანმრთელობის სწრაფი რეაბილიტაციით და დადებითი მკურნალობის შედეგით, უსაფრთხოა წლოვანებაში მყოფ პაციენტათვის და ექსტრაგენიტალური დაავადების მქონე მაღალი რისკის ავადმყოფებში.
B- დაავადებული საშვილოსნოს შემთხვევაში ვაგინალური ჰისტერექტომია საშოს სრული კოლპექტომია კოლპოკლეიზით ანუ საშოს სრული ქირურგიული დახურვა სუბურეტრალური პლიკაციით, დისტალური ლევატოროპლიკაციით და მაღალი კოლპოპერინეოპლასტიკით.
– ზემოთ ჩამოთვლილი ორივე კოლპოკლეიზის ოპერაცია ხასიათდება მინიმალური რეციდივით და პაციენტებისგან ფასდება მყარი მკურნალობის შედეგით 97%. უარყოფით მხარედ შეიძლება ჩაითვალოს კოიტუზის, სექსუალური ფუნქციის დაკარგვა.
IV –  პოსჰისტერექტომიული პროლაფსით (ენტეროცელე, ვაგინური ევერსია) დაავადებული პაციენტი მიეკუთვნება განმეორებითი ოპერაციის შემდგომი რეციდივის მაღალი რისკის ჯგუფს. პროლაფსის რეციდივის მართვა მრავალმხრივ პრობლემატურია, რომელიც საჭიროებს პაციენტთან ქირურგის პერსონალურ მიდგომას. ქირურგიული ჩარევა გაცილებით რთულია პირველსაწყის ოპერაციასთან შედარებით, საჭიროებს გამომწვევი მიზეზის და გამოწვეული პრობლემის გაანალიზებას. რეციდივის მართვა ექიმისგან და პაციენტისგან მოითხოვს ურთიერთშეთანხმებული ქირურგიული ჩარევის გადაწყვეტილების მიღებას: ოპერაციის მიზანს, ხასიათს, მიდგომის მეთოდიკას და მოცულობას, სქესობრივი აქტიურობის პირობებს, ოპერაციის შედეგს ახლო და გრძელვადიანი პროგნოზით.
– საშოს სიგრძის შენარჩუნების თვლსაზრისით სექსუალურად აქტიურ ქალებში მიზანშეწონილია: საშვილოსნოს ყელის ამოკვეთა (Trachelectomy) შემდგომი კოლპოტომიით, ენტეროცელეს დეფექტის დახურვა, საშოს გუმბათის მაღალი პლიკაცია და ფიქსაცია გავა-საშვილოსნოს იოგებით. საშოს წინა კედლის კოლპორაფია ურეთროცისტოპექსიით პარავაგინალური კოლპოპექსიით. უკანა კედლის კოლპოპერინეორაფია რექტოვაგინალური ფასციის დეფექტის დახურვით, ლევატოროპლიკაციით, კოლპოპერინეოპლასტიკით. ზოგიერთ შემთხვევაში მხოლოდ კოლპოსუსპენზია lig.sacrospineus ან Iliococcygeus ან Sacrocolpopexy.
– ორი უშედეგო ოპერაციის შემდეგ ასაკოვან და სქესობრივად არააქტიურ პაციენტებში თუ სქესობრივ ცხოვრებას აღარ აპირებს მიზანშეწონილია საშოს ნაწილობრივი ან სრული ქირურგიული დახურვა (Colpectomy, Colpocleisis) სუბურეთრალური პლიკაციით, დისტალური ლევატოროპლიკაციით და მაღალი კოლპოპერინეოპლასტიკით.
– პაციენტთან საუბრისას შესათანხმებელია რეკონსტრუქციული ოპერაციისას ბიოლოგიური ტრასპლანტანტის ან პროლენის ბადის იმპლატანტის გამოყენების მიზანშეწონილობა (TVT-O,  Mini-Sling,  Y-mesh,  Prolift Anterior Kit  ან სხვა…). მნიშვნელოვანია გაანალიზდეს იმპლანტანტის პოზიტიური და ნეგატიური მხარეები, შეფასდეს იმპლანტაციის შემდგომი სარგებელი და გართულების პოტენციური რისკი (ბადის ეროზია 10-15%, ექსპოზიცია, ექსტრუზია, პროტუზია, დისპანეურია, ტკივილები მენჯის არეში).
– ქირურგების უმრავლესობა აღიარებს რომ, მენჯის ორგანოების პროლაფსის მკურნალობა შესაძლებელია წარმატებულად ბუნებრივი მშობლიური ქსოვილების გამოყენებით და მხოლოდ უკანასკნელის ალტერნატივას ბადის იმპლანტაცია წარმოადგენს. მაღალი რისკის პაციენტებში და კოლაგენური ქსოვილების დეფიციტით გამოწვეული დაავადების შემთხვევაში ქირურგიული ჩარევა ბადის იმპლანტაციით მიზანშეწონილია მხოლოდ პაციენტის სრული ინფორმირებული თანხმობით!
–  ოპერაცია აბდომინალური და შემდეგ ვაგინალური მიდგომით მენჯის ორგანოების პროლაფსის მართვის ალტერნატიული, მეტად ინვაზიური კომბინირებული ქირურგიული ჩარევის შესაძლებლობაა. მიზანშეწონილია მხოლოდ იმ კლინიკურ შემთხვევაში როდესაც სრული ოპერაციული წვდომადობა საშოს, მენჯის მაფიქსირებელ აპარატთან, პათოლოგიურად შეცვლილ მენჯის ორგანოების ქსოვილებთან მხოლოდ ვაგინალური მიდგიმის მეთოდით შეზღუდულია. მაგალითად, თუ მენჯის ორგანოების პროლაფსი მიმდინარებს საშვილოსნოს დიდი ზომის მიომით, საკვერცხის სიმსივნით, მუცლის ღრუს შეხორცებითი დაავადებით, არტრიტით და სხვა…
– ამ კლინიკურ შემთხვევაში რომელიმე ერთი ოპერაციული მიდგომის მეთოდით პროლაბირებული ორგანოების ფიქსაცია მენჯის სამი დონის სიბრტყის პოზიციაზე შეუძლებელია და ამიტომ დაავადების სრულყოფილი მართვა, ოპერაციის მიზანი, ხასიათი, მოცულობა მოითხოვს ორ სხვადასხვა მიდგომას. მიზანშეწონილია კომბინირებული ერთმომენტიანი ან ორმომენტიანი ორი ოპერაციული მიდგომა, მეთოდი და გამოსვლა: აბდომინალური და შემდეგ ვაგინალური ან პირიქით. ქირურგიული ჩარევა ხასიათდება: ოპერაციის ხანგრძლივი პერიოდით, გაზრდილი ქირურგიული ტრავმით და ოპერაციის შემდგომი ტკივილით, მომატებული ჰოსპიტალიზაციის დღეებით და ჯანმრთელობის გვიანი რეაბილიტაციით, დაბალი კოსმეტიკური შედეგით და მეტი ფინანსური დანახარჯით.
А- აბდომინალური მიდგომით ჰისტერექტომია (ლაპაროტომიით ან ლაპაროსკოპიით) საშოს კოლპოპექსიით, კულდოპლასტიკა ენტეროცელეს აბდომინალური დახურვით.
B- აბდომინალური მიდგომით საშოს წინა კედლის ნაწილობრივი კოლპორაფია და ბოქვენისუკანა პარავაგინალური კორექცია ცისტოკოლპოპექსიით, ურეთროპექსია ბერჩის მეთოდით ან სხვა მოდიფიკაციით.
C- ვაგინალური მიდგომით კოლპოპერინეორაფია: რექტოვაგინალური ფასციალური დეფექტის დახურვით და ლევატოროპლიკაცია კოლპოპერინეოპლასტიკით.vh2

 – აღსანიშნავია:
– ოპერაციამდე ქირურგმა უნდა გაარკვიოს სურს თუ არა პაციენტს საშვილოსნოს შენარჩუნება. საშვილოსნოს შენარჩუნების სურვილის შემთხვევაში ექიმისთვის მნიშვნელოვანია ჯანმრთელი საშვილოსნოს დატოვება. ხოლო ქალისთვის მეტად მნიშვნელოვანია წარმოსახვითი საშვილოსნოს სხეულის და შვილოსნობის შეგრძნების შენარჩუნება, მანდილოსნობის ცნობიერების და სექსუალურობის შინაგანი განცდა. ქირურგიული ჩარევის კონცეფციის შეთავაზებისას უმეტეს შემთხვევაში პაციენტი ირჩევს ოპერაციას საშვილოსნოს შენარჩუნებით, მაგრამ ქირურგის აზრის გამოხატვის შემდეგ შერჩეული ოპერაციის ვარიანტის სარგებელის მოტანის შეფასებას და მის შეფარდებას პაციენტის მიერ მოაზრებულ ოპერაციასთან, გართულების პოტენციურ რისკებთან (პათოლოგიური სისხლდენები საშვილოსნოდან, ყელის დისპლაზია, ფიბრომიომა, ენდომეტრიუმის დაავადება, კიბოს განვითარების რისკი, პროლაფსის რეციდივი) პაციენტი ქირურგთან ერთად მიდის დაავადების კონკრეტული კლინიკური შემთხვევის მართვის შედეგიანი ოპერაციის შერჩევის კონსესუსამდე.
 ორმხრივი სალპინგო-ოოფორექტომია არავითარ დადებით ან უარყოფთ შედეგს არ ავლენს მენჯის ორგანოების პროლაფსის პრესპექტიული მკურნალობის შედეგზე. პაციენტის წლოვანების მიუხედავად განსახილველია ჰისტერექტომიის შემთხვევაში საკვერცხეების დატოვების ან პროფილაქტიური სალპინგო-ოოფორექტომიის, სალპინგექტომიის განხორციელება. გასათვალისქინებელია ოპერაციის შედეგად მიღებული პოზიტიური და ნეგატიური შედეგი.
(იხ. – ჰისტერექტომია. ამოიცვეთოს თუ არა საკვერცხეები?)
უტერულ-ვაგინური აპიკალური პროლაფსის მართვისას ოპერაციის შემდგომი რეციდივის პრევენციის მიზნით რეკომენდირებულია საშოს პროქსიმალური ნაწილის სუსპენზია კულდოპლასტიკით ან კოლპოპექსიით. ჰისტერექტომია როგორც თანხლები ოპერაცია აპიკალური პროლაფსის დროს არ მოქმედებს სქესობრივი ფუნქციის უარყოფით ცვლილებებზე. პირიქით, ჰისტერექტომია კულდოპლასტიკით ან კოლპოპექსიით, საშოს გუმბათის დაჭიმვა და ფიქსაცია პროქსიმალურად აბრუნებს მას ძველ ანატომიურ პოზიციებზე რის შედეგად უმჯობესდება მისი ფუნქციონირების ხარისხი.
(იხ. – ვაგინალური ჰისტერექტომია)
მძიმე პროლაფსის III – IV ხარისხის შემთხვევაში რეკონსტრუქციული ოპერაცია ვაგინალური ჰისტერექტომია კულდოპლასტიკით ან აბდომინალური ჰისტერექტომია კოლპოპექსიით ნაკლებად ხასიათდება პოსტჰისტერექტომიური პროლაფსის რეციდივით გრძელვადიანი პროგნოზით, ვიდრე რეკონსტრუქციული ოპერაცია საშვილოსნოს ამოკვეთის გარეშე ჰისტეროპექსიით.
 მძიმე პროლაფსის III – IV ხარისხის ოპერაციული მკურნალობისას საკრო-სპინალური იოგებით ჰისტეროპექსია და ჰისტერექტომიის შემდგომი უტერო-საკრალური იოგებით კოლპოპექსია მოკლევადიან პერიოდში ხასიათდება ერთნაირი ეფექტურობის მაჩვენებლით. თუმცა, ჰისეტრექტომიის შემდგომ უტერო-საკრალური იოგებით კოლპოპექსიას მეტად შეუძლია დაწეული ორგანოების ნორმალურ ანატომიურ პოზიციებზე დაბრუნება და ოპერაციის გრძელვადიანი პროგნოზი მეტი დადებითი შედეგით ხასიათდება.
 რეციდივის განვითარების შესაძლებლობის ანალიზით საშუალო ან მძიმე ხარისხის მენჯის ორგანოების პროლაფსის შემთხვევაში ქირურგიული მკურნალობა საშოს შენარჩუნებით, უფრო შედეგიანი და ეფექტურია მენჯის “მაფიქსირებელ აპარატის” სამი დონის პოზიციაზე (პროქსიმალური, ლატერალური, დისტალური –De Lancey) ორგანოს ფიქსაციით ჩატარებული ოპერაციის შედეგი, ვიდრე საშოს ერთი ან ორი ბიომექანიკური დონის პოზიციაზე ფიქსაციით ჩატარებული ოპერაციის შედეგი.
 მენჯის ორგანოების პროლაფსის მართვისას მიზანშეწონილია პირველადი რეკონსტრუქციული ოპერაციის წარმართვა პაციენტის ბუნებრივი ქსოვილების დახმარებით. მენჯის ფსკერის რეკონსტრუქციული ოპერაცია ბადის იმპლანტაციით წინამორბედის ალტერნატივაა და რეკომენდირებულია მხოლოდ მაღალი რისკის პაციენტებში ან პროლაფსის რეციდივის შემთხვევაში.
პირველადად ჩატარებული სრულფასოვანი რეკონსტრუქციული ოპერაცია უფრო ეფექტური და შედეგიანია მოკლე/გრძელვადიანი პროგნოზით, ვიდრე რეციდივის შემთხვევაში განმეორებითი ოპერაციის შედეგი და პროგნოზი.
რაც უფრო მძიმეა მენჯის ორგანოების პროლაფსის ხარისხი და ახლომდებარე ორგანოების ფუნქციონირების პათოლოგიური დარღვევები მით უფრო მეტად განსხვავებულია ქირურგიული ჩარევის მიზანი, ხასიათი, ოპერაციის მოცულობა და ხანგრძლივობა, ოპერაციის რეციდივის რისკი და ჯანმრთელობის პროგნოზი.
მენჯის ფსკერის რეკონსტრუქციული ოპერაციის დასრულებისას, პოსტოპერაციულ პერიოდში ქვემო საშარდე გზების ფუნქციონირების შესაფასებლად მიზანშეწონილია დიაგნოსტიკური ურეთრო/ცისტოსკოპია ფლუორესცეინ-ნატრიუმის ვენური ხსნარის (Sol.Fluorescein 10%-5 ml. in amp.) გამოყენებით, შარდის ბუშტის ინსტილაცია/გაფართოვება ინდიგოკარმინის ხსნარით (Sol.Indigo carmine 0.8%-5 ml. in amp.), ხოლო სწორნაწლავის ფუნქციონირების შესაფასებლად მიზანშეწონილია რექტალური პალპაცია, საშოს ინსტილაცია ფიზიოლოგიური ხსნარით/სწორნაწლავის ჰაერით გაფართოვება, სწორნაწლავის ინსტილაცია/გაფართოვება იდიგოკარმინის ხსნარით, რექტოსკოპია.
  მენჯის ფსკერის რეკონსტრუქციული ოპერაცისას მენჯის ორგანოების პროლაფსის სიმძიმის გარდა ქირურგისთვის გასათვალისწინებელია საშვილოსნოს, საშვილოსნოს ყელის, საშოს, საკვერცხის, შარდსადენის, სწორნაწლავის, ანალური სფინქტერის, პარაურეთრალური და ბართოლინის ჯირკვლების თანხლები დაავადებები, მათთან დაკავშირებული კომბინირებული ურო- / პროქტო- / გინეკოლოგიური ოპერაციები.
 მენჯის ორგანოების პროლაფსის ქირურგიულ ჩარევამდე პაციენტს ღრმად უნდა განემარტოს: ოპერაციის მიზანშეწონილობა, ხასიათი, მოცულობა, მიდგომა, მეთოდი, ოპერაციის შედეგი, რეციდივის პოტენციური რისკი, ახლო / გრძელვადიანი ჯამრთელობის პროგნოზი და კიდევ სხვა მრავალი მნიშვნელოვანი საკითხი რომელიც დაკავშირებულია პაციენტის პრეოპერაციულ და პოსტოპერაციულ პერიოდის გონივრულ მართვასთან.
(იხ. – ოპერაციისთვის მომზადება (ზოგადი ინფორმაცია))
– ოპერაციის გაუტკივარება
  ვაგინალური მიდგომით პრიორეტუტულია რეგიონალური სპინალური / ეპიდურული ანესთეზია.
სპინალური ანესტეზიისთვის დამახასიათებელია ნაკლები გართულების პოტენციური რისკი ზოგად ენდოტრაქეალურ ნარკოზთან შედარებით და ნაკლები ფინანსური დანახარჯი. ვაგინალურ ქირურგიაში პერიოპერაციულად სპინალური ანესტეზია + პოსტოპერაციულად ეპიდურული ანესტეზია ხასიათდება მაღალი ხარისხის გაუტკივარებით, ნაკლები გართულებით წლოვანებაში მყოფ პაციენტებში.
  აბდომინალური მიდგომით (ლაპაროტომიით, ლაპაროსკოპიით) მიზანშეწონილია ზოგადი ენდოტრაქეალური ნარკოზი.
– მნიშვნელოვანი ფაქტორი
რომელიც საზღვრავს ოპერაციის წარმატებას გრძელვადიანი ჯანმრთელობის პროგნოზით არის მენჯის ორგანოების პროლაფსის მართვის მაღალი ხარისხი: ზუსტად დასმული დიაგნოზი, ოპერაციის ოპტიმალური მიდგომა, მეთოდი, დაავადების სიმძიმის შესაბამისი ადეკვატური ოპერაციული ჩარევის შერჩევა, ოპერაციის ხარისხიანი ტექნიკით შესრულება, პოსტოპერაციული პერიოდის გონივრული მართვა და მიზნობრივი რეკომენდაციები დაავადების რეციდივის აღსაკვეთად.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: